|
Kinderen met ontwikkelingsstoornissen
kinderen met een mentale handicap
De ontwikkeling van deze kinderen loopt niet gelijk met deze van andere kinderen van dezelfde leeftijd. Zij zijn ‘achter’ op verschillende gebieden van de ontwikkeling. Zij begrijpen moeilijker en leren trager de gewone dingen die een andere peuter en kleuter als vanzelf leert. De taal blijft eenvoudig en de motoriek is niet altijd vloeiend. Soms zijn er gedragsproblemen en de omgang met leeftijd-genootjes is vaak moeilijk.

kinderen met een niet-aangeboren hersenletsel
Een niet-aangeboren hersenletsel (NAH) bij een kind of jongere is een gevolg van een hersenbeschadiging na een opgelopen trauma bij een verkeersongeval of val. Hersen(vlies)ontsteking, hersengezwel, zuurstoftekort na hartfalen, bloeding tot verstopping van een bloedvat kunnen ook de oorzaak zijn. Het ontwikkelingsverloop en leven, zoals men voor het letsel kende, zijn meestal totaal gewijzigd. Er is een duidelijke breuk in de levenslijn.

kinderen met autismespectrumstoornissen
Het belangrijkste kenmerk bij deze kinderen is dat ze ‘anders’ zijn in hun gedrag, hun spel, hun aandacht en interesses. Ze hebben minder behoefte aan sociale contacten en ze hebben een verminderde communicatievaardigheid. Hun interesses zijn zeer eenzijdig en ze slagen er niet in voor de hand liggende problemen op te lossen. Ze houden sterk vast aan bepaalde patronen (dezelfde opeenvolging van handelingen). Vaak zijn er ook aandachtsproblemen en gedragsproblemen. Ze leven soms in een ‘eigen wereldje’.

hyperactieve kinderen (ADHD)
Dit zijn kinderen met uitgesproken aandachtsstoornissen. Ze zijn impulsief en overdreven actief. Ze kunnen zichzelf moeilijk controleren, ze hebben zichzelf niet in de hand. Hierdoor ontstaan soms gedragsproblemen. Bij taken kunnen ze zich soms moeilijker lang concentreren of springen ze van de hak op de tak.

kinderen met complexe ontwikkelingsstoornissen
De kinderen vertonen problemen en tekorten in meerdere ontwikkelingsgebieden. Het kan hier specifiek gaan om spraak- en taalstoornissen, leerstoornissen of om kinderen met motorische problemen.

kinderen met specifieke vormen van stotteren
Het is normaal dat een kleuter in een bepaalde fase van de taalontwikkeling ‘over zijn woorden valt’ of ‘niet uit zijn woorden geraakt’. Bij het spreken worden herhalingen gebruikt, of blokkeert het kind. Maar deze periode moet van voorbijgaande aard zijn. Als dit ‘stotteren’ blijft duren en zeker als het kind allerlei meebewegingen gaat maken (grimassen, oogknipperen, armbewegingen,…) wordt het ernstiger. Soms ontstaat er spanning of zelfs angst om te spreken en vermijdt het kind bepaalde spreeksituaties. Daardoor zoekt het minder spontaan vriendjes op en kan het sociaal geïsoleerd geraken.

dove en slechthorende kinderen
Meestal is gehoorverlies bij kinderen aanwezig vanaf de geboorte. Deze kinderen reageren niet of minder op geluiden en op gesproken taal. Voor een vlotte taalontwikkeling is horen uiterst belangrijk. Momenteel bestaat er voor bijna elk kind met gehoorverlies een aangepaste oplossing: hoorapparaten of cochleaire inplants zorgen er voor dat het kind zo goed mogelijk hoort, de taal begrijpt en leert spreken.

|